A Fondodevila

  Prados, leiras e camiños, toxos, silvas e piornos, carballos e castiñeiros, sempre fostes os primeiros.   Camiño de Lamalonga, bulleiros do Prado Vello onde bebían as vacas en tres ou catro porracas.   Para ir a Beleigán, carreiriño das Cortiñas. Hai que subir un portelo feito de moitas pedriñas.   Cando íbamoa a Veiga, … Sigue leyendo A Fondodevila

Anuncios

O outono

Xa pasou aquel verán no que todo era fermoso, o sol lucía con ganas a pesar de nubes blancas. Pouquiño, pouquiño a pouco xa vai entrando o outono, ¡Da pena velo chegar!, despois do sol do verán. Ten súas cousas bonitas, tamén as quero contar: a recolleita dos froitos i-a terra para labrar. Mais lonxe … Sigue leyendo O outono

Un neno de aldea

  Foi un neno de aldea que sempre galego falou, ¡aprendeuno na súa casa! ¡Dende pequeno o mamou! Foi un neno de aldea que para empezar estudios tivo que salir do seu lar e para a vila marchar. Foi neno de aldea que tivo a sorte de cara, cada fin de semana volvía a patria … Sigue leyendo Un neno de aldea

A viaxe dun galego

Non teme facer a viaxe. Preparado ten a equipaxe. Poucas cousas que levar, soio o bon pra recordar.   ¡ Ai si poidera borrar ! ¡ Ai si poidera esquecer ! ¡ Tédeslle que perdoar !   Con alegría o peche e quere que se festexe. ¡ Si pode ser con gaiteiro tocando o himno … Sigue leyendo A viaxe dun galego

¿Xa se acabou?

Xa se acabou o verán, fixeches a sega da herba, a meda i o palleiro, enchiches a arca de gran.   Arrancaches as patacas, e houbo boa colleita, entre grandes e pequenas encheremos a bodega.   Arrancaches o abono, deixaches as cortes limpias; canta o carro no camiño o levalo para as fincas.   Xa … Sigue leyendo ¿Xa se acabou?

O Pepe do Churrasco

De rapaciño traballou na casa do Mallarizo, coidaba as vacas i araba e recollía patacas. Entrado en quintas marchou a Parga facer o servicio, cando viña de permiso explicábanos gimnasia. Non quixo ir a Suiza e marchou a Barcelona, alí descubriu outra vida e fixo una fortuna. Traballou co tío Emilio de camarero no bar, … Sigue leyendo O Pepe do Churrasco

A meu pai

Istes verso que aquí escribo son para un ser moi querido, ser é un home de ben, a ninguén lle importa quen.   Anque non digo quen é, todo mundo saberá que de meu pai falo e ben por ser el bo rapaz.   É un home non moi oito e forte como un carballo, … Sigue leyendo A meu pai

O noso primo Faustino

O noso primo Faustino, o pequeno de dous irmaos, o pai, Manolo Xirgueiro i a nai, Felisa de Outeiro.   O noso primo Faustino tivo mala sorte na vida, morreu moi pronto a Felisa, quedou orfo de neniño.   Foi coidado polo pai i o Pepiño seu irmao, os coidados foron poucos, alguna malleira pillou. … Sigue leyendo O noso primo Faustino